Retrospectiva e estado da arte na exhibición sobre e-Lit que organiza o MLA en Seattle

Nada máis comezar o 2012 Modern Language Association organiza a súa 127ª convención anual, na que este ano terá unha importante presenza a literatura electrónica. Será unha exhibición que acompañará a convención entre os días 5 e 8 de xaneiro, e na que se mostrarán máis de 160 traballos feitas por artistas que crean obras literarias que empregan os medios dixitais nas súas diferentes formas e combinacións, como o vídeo, a animación, o son, os mundos virtuais ou as instalacións multimedia, tanto para os escritorios dos ordenadores como para os teléfonos móbiles, ou mesmo a performance ao vivo.

En palabras da organización, estas obras foron coidadosamente seleccionadas polos curadores porque representan unha encrucillada entre as nativas dixitais, de países como Brasil, Canadá, Australia, Suecia, UK, USA e España, e subliñan a arte literarias producida dende os últimos 80s ata o presente. Así, a exposición pretende facilitarlles aos académicos das Humanidades a oportunidade de experimentar, de primeira man, esta forma emerxente de literatura, unha que dende a MLA ven como unha importante forma de expresión no que J.D. Bolter chama “a última etapa da imprenta”.

As comisarias da mostra son Dene Grigar, Lori Emerson e Kathi Inman Berens. Tal e como explican na súa declaración, na súa selección atópanse obras de poesía, ficción, non ficción, drama, diarios e ensaios que ofrecen un sofisticado uso da linguaxe, (como acontece nas obras de Stephanie Strickland The Ballad of Sand and Harry Soot ou Cruising de Ingrid Ankerson e Megan Sapnar), que tratan temas comúns á experiencia humana, como a morte dun ser amado (como no Afternoon: a story de Michael Joyce) ou o poder destrutivo da natureza (como en Blue Velvet de David Theo Goldberg e Stefka Hristova) e nos obrigan a pensar profundamente sobre comportamento humano (como no Suicide in an Airplane de Brian Kim Stefans ou “Shy Boy” de Thom Swiss). Igual que Henry Jenkins, nós tamén pensamos que os videoxogos teñen o potencial do literario e poden ser “unha forma de arte seria por propio dereito”. Nesta liña, as obras “A Slow Year” de Ian Bogost, “Ad Verbum” de Nick Montfort e “>>oh<<" de einer Strasser, Dan Waber, and Jennifer Hill-Kaucher, incluídas nesta exposición, demostran estra premisa.