Todolos artigos de: Le.es

O texto literario na era dixital. Xornadas formativas na Universidade da Coruña.

Expertos humanistas (escritores, profesores de literatura, profesores de didáctica, tradutores, etc.) participarán no curso “O texto literario na era dixital: creación, difusión e didáctica”, que se celebrará na Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña os días 20 e 21 (de 16 a 21 h.) e 22 de outubro (de 10 a 14 h.) e que pretende analizar os cambios producidos nos últimos anos, coa irrupción das tecnoloxías da información, na forma de ler, escribir, ensinar, traducir ou interpretar os textos literarios.

Seguir lendo O texto literario na era dixital. Xornadas formativas na Universidade da Coruña.

Poétic@, a ambiciosa obra e-literaria de Fran Alonso

O escritor Fran Alonso (Vigo, 1963) publicou na primavera de 2015 a que ata agora é a obra de literatura electrónica máis ambiciosa das letras galegas. Baixo o título de “Poétic@” e en soporte web, o autor buscou con esta obra abordar «a poesía dixital e transmedia, explorando as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías na creación literaria a través dun discurso ácido e corrosivo sobre a propia poesía e os seus mitos e tópicos».

Seguir lendo Poétic@, a ambiciosa obra e-literaria de Fran Alonso

ELO 2016: estado da cuestión la literatura electrónica mundial

A pasada fin de semana celebrouse na Universidade de Victoria, Canadá o cuarto congreso da Electronic Literature Organization, e o máis ambicioso en canto a número de asistentes e actividades. Perto de 200 persoas expertas participaron na ELO 2016, que este ano se inseriu dentro do Digital Humanities Summer Institute (DHSI2016), algo que propiciou a asistencia e o intercambio e fixo da conferencia deste ano un dos máis grandes encontros sobre literatura electrónica.

Á conferencia académica sumouse un festival, polo que as actividades incluiron paneis, obradoiros, performances e palestras de artistas, proxeccións, instalacións de son e unha exposición. Ademais entregáronse os ELO 2016 Awards,  que se dividen no premio Katherine Hayles ao mellor traballo académico (que foi para Jessica Pressman, Mark C. Marino e Jeremy Douglass por Reading Project: A Collaborative Analysis of William Poundstone’s Project for Tachistoscope {Bottomless Pit}”)  e no premio Robert Coover á mellor creación de literatura electrónica producida no último ano e medio (que levaron Roderick Coover, Scott Rettberg, Daria Tsoupikova e Arthur Nishimoto por Hearts and Minds: The Interrogations Projectcon mención especial ao 6º episodio de Inanimate Alice, titulado “The Last Gas Station”).

En canto aos paneis, presentacións e charlas, os asistentes á #ELO2016 puideron gozar dun programa amplo e variado, onde se atenderon algúns dos temas máis importantes a día de hoxe para o estado da cuestión da E-Lit: dende a preservación dos traballos dixitais ata a pedagoxía, a narrativa, as relacións co audiovisual ou novas tendencias da literatura xerativa como os bots que operan en distintas redes sociais.

A próxima conferencia da ELO será en 2017 na cidade do Porto (Portugal).

Poeta fatal, un bot de Twitter que xera poesía en galego

Un bot, en twitter, é un perfil creado para tuitear, de xeito automático, aquilo que o seu programador ordene, segundo diferentes formas xerativas que poden ser textuais, visuais, etc e responde a algoritmos máis ou menos complexos. En Galicia temos un creador de bots, Berto Yáñez, que experimenta con diferentes formatos e é o pai de varias criaturas artificiais en Twitter: por exemplo, a conta @unsaudo, a máis popular, programada para tuitear cada 2 horas un saúdo para un lugar dunha parroquia dun concello, extraído aleatoriamente da base de datos do Nomenclátor da Xunta, onde se atopan todos os topónimos galegos.

Outros bots da súa creación son @galegosilustres, que combina fotos de persoeiros historicos da cultura galega con letras de reggaetón, @postaisgalegas, que elixe unha imaxe aleatoria de Google Street View en Galicia para convertela unha postal que di “Estiven en (nome do sitio) e lembreime de ti”, @paxaroespacial, me amosa un pequeno vídeo co imaxes de satélite de Galicia nas 2 últimas horas ou @10sdememoria, que mostra dez segundos aleatorios sacados do arquivo audiovisual da Televisión de Galicia.

Pero entre eles destacamos @poetafatal, un bot que tuitea cada 4 horas unha estrofa composta de 4 versos endecasílabos en rima consoante, todo con palabras do corpus galego (non das sinxelas) que cobran sentido, ou non, ou certa poética segundo se van mesturando en cada tuit.

Aquí algúns exemplos:

 

 

Radical Karaoke, de Belén Gache, un dos traballos españois na ELC

A escritora Belén Gache asina un dos traballos de factura española no 3º volume da Electronic Literature Collection. Trátase de Radical Karaoke, un xerador literario dinámico cunha fonda carga política e personalizado para o usuario, e consiste nun dispositivo online que permite que calquera usuario poida enunciar discursos políticos. Así o explica a autora na súa declaración de intencións.

La política, a nivel mundial, se dedica hoy casi exclusivamente a la retórica. Sus discursos se estructuran en base a fórmulas enfáticas y demagógicas, sin contenidos específicos. Su función principal parece ser la de crear clichés lingüísticos cuya única meta, al igual que los virus, es repetirse a sí mismos. El obligado uso del teleprompter en los discursos políticos remite, además, al fenómeno del ventrilocuismo y el karaoke. Se trata de un juego de escuchar y repetir consignas mecánicamente. Convertidos en una sociedad zombie, no somos nosotros los que hablamos sino que son otros (¿el poder?, ¿el mercado?, ¿el lenguaje mismo?) los que hablan a través nuestro. 

Mientras que, a comienzos del siglo XX, la política se valía de las nuevas tecnologías de la época como la radio o los altavoces para llegar a las masas, hoy se vale de teleprompters, podcasts y redes sociales. A partir de un conjunto de poesías que se apropian de la retórica de la propaganda política, RK busca interrogar los discursos hegemónicos y trabaja con el permanente contraste entre la utopía y el lugar común; el espíritu revolucionario y el timo que subyace en estos textos.

Estas piezas sonoras están construidas a partir de una estructura verbal fija y textos aleatorios. Sólo que aquí, la voz y el cuerpo son ineludibles. Al igual que el karaoke convierte en supuesto cantante y protagonista a quien lo utiliza, mediante el uso de este dispositivo cualquiera podrá tener la ilusión de verse convertido en un líder político y arengar a las masas.

Neste vídeo podemos ver unha mostra do funcionamento de Radical Karaoke presentada pola propia autora:

Versogramas, unha viaxe arredor da videopoesía

“Versogramas” é un proxecto transmedia posto a andar o pasado ano pola poeta e produtora ourensá Celia Parra e os realizadores Juan Lesta e Belén Montero (Esferobite), recoñecidos polo seu traballo na videoarte, a performance audiovisual e o vídeo experimental.

Versogramas - esquema transmedia

 

Seguir lendo Versogramas, unha viaxe arredor da videopoesía