Arquivo da categoría: Narrativa

‘Literatura de las nuevas tecnologías’, tese de Jara Calles, dispoñible na rede

A tese de doutoramento que a investigadora Jara Calles leu a finais de 2011 na Universidade de Salamanca leva por título Literatura de las nuevas tecnologías: Aproximación estética al modelo literario español de principios de siglo (2001-2011), e xa se pode descargar do repositorio Gredos desta Universidade.

Neste traballo, polo que obtivo un sobresaliente Cum Laude e o tíutlo de Doutora en Filosofía, Jara Calles aborda a idea dunha “literatura das novas tecnoloxías” e establece relacións entre tecnoloxía, ciencia e literatura examinando as obras de diferentes novelistas dos últimos anos, como Agustín Fernández Mallo, Vicente Luis Mora, Jorge Carrión, Eloy Fernández Porta ou Manuel Vilas, moitos deles integrantes da chamda Generación Nocilla. A tese estivo dirixida polo catedrático de Estética e Teoría das Artes José Luis Molinuevo.

Reproducimos o abstract en castelán da tese, extraído do blog da autora:

En la presente tesis se aborda la idea de una Literatura de las nuevas tecnologías, que podría quedar descrita y caracterizada por una serie concreta de procedimientos y formas de articulación de contenidos, que guardarían estrecha relación con el hecho de asumir las nuevas tecnologías, y también la ciencia, como espacio de subjetivación. Se revisa, por tanto, la operatividad del discurso teórico actual, disponible en estos momentos; así como la posibilidad de conformar una categoría estética a la luz de estas circunstancias de escritura. Para ello ha sido fundamental someter la teoría a la práctica, es decir, invertir el procedimiento de investigación habitual, tomando los textos con el fin de generar una categoría integrada de lo tecnológico que partiera de su propio objeto de estudio. Ése sería el criterio de lectura e investigación de esta tesis, dado que se revisa la posibilidad de adscribir una serie concreta de obras a un paradigma hermenéutico, que aunque unifica la perspectiva de lectura de los textos, permite contemplar la singularidad de cada propuesta. Interesan, por tanto, las realizaciones coherentes y neutras en relación a lo tecnológico, pero también aquellas que destacan justamente por haber resuelto esta cuestión desde la superficie del problema, es decir, estilísticamente. Así, es a través de la noción de actitud como puede pergeñarse el espacio y la atención que requieren estas obras, al actuar como criterio de discriminación de unas prácticas y otras. En este sentido, hablar de una Literatura de las nuevas tecnologías lleva a hablar al mismo tiempo de una condición estética muy concreta, en tanto génesis creativa inédita y forma de innovación en el espacio de escritura; es decir, construcción, más investigación, unida a la creación.

Amores prohibidos 2.0: teatro popular nas redes sociais

A compañía compostelá Chévere, en colaboración con Redenasa.TV, está a preparar un experimento teatral que levará a obra de Romeo e Xulieta ao contexto dun instituto Boirés e será representada polos rapaces deste institutuo a través da web e das redes sociais. A obra leva por título Amores Prohibidos 2.0 e ten como transfondo o conflito lingüístico, substituíndo as familias rivais dos Montesco e os Capuleto por dúas pandillas enfrontadas polo uso da lingua, uns galegofalantes e outros castelánfalantes.

O desenvolvemento desta particular función realizarase en tempo real durante 6 días -aproximadamente o tempo narrativo que emprega Shakespeare na obra orixinal para contar a historia- entre o 20 e o 25 do vindeiro mes de abril. O público poderá seguir os acontecementos que se narren a través dun sitio específico creado dentro de RedeNasa.TV, e tamén a través doutras redes sociais como Tuenti, Facebook ou Twitter. Cada personaxe terá un perfil en Redenasa e nas redes que máis se lle axeiten, e contará a historia mediante diálogos, fotos ou vídeos que eles mesmos suban. Como apoio existirá a figura dun narrador, Xesp1r, encargado de comentar o que fagan ou digan os personaxes e enfiar unha narración de natureza fragmentada e deconstruída.

Non é a primeira vez que esta obra de Shakespeare é usada como experimento de narrativa transmedial: en 2010 a Royal Shakespeare Company levou a cabo unha experiencia similar pero usando soamente Twitter, e estirando a narración en tempo real a 5 semanas. A partir dese concepto, e dunha idea previa que tiña Chévere de adaptar Romeo e Xulieta ao conflito lingüístico, xestouse o proxecto Amores Prohibidos 2.0.

O equipo de dirección desta obra está formado por Xesús Ron, Xana García e María Yáñez, esta última tamén investigadora do proxecto Le.es. Polo de agora o proxecto poderá seguirse a través do seu blog.

Novas narrativas para novos soportes, conferencia impartida por María Yáñez no OUFF

Foto: La Región

O pasado 18 de outubro María Yáñez, investigadora do proxecto Le.es, participou nas Actividades Profesionais do Festival Internacional de Cine de Ourense (OUFF) cunha Master Class titulada “Novas narrativas para novos soportes”, na que fixo un repaso pola historia recente da creación en soportes dixitais, e en como os novos medios están revolucionando a industria audiovisual, non só dende o punto de vista da distribución e da produción, senón sobre todo na maneira de contar historias. Desde as primeiras narracións hipertextuais ata o documental interactivo, pasando polos videoxogos, o remix ou o transmedia, María Yáñez fixo un repaso cargado de exemplos que podedes ver enlazados nesta presentación.

O xornal La Región fíxose eco desta actividade.

O futuro do libro “que nunca se produciu”

O escritor Paul Lafargue pregúntase nun artigo publicado en Salon por que as novelas hipertextuais, que foron o hype literario dos anos 90, deixaron de producirse. E faino coincidindo co lanzamento da súa propia hipernovela, Luminous Airplanes, mentres se pregunta “coma un neno que chega á escola un día de nevarada, onde está todo o mundo?”.

«Que pasou coa ficción hipertextual? Se vostede era unha persoa viva e alfabetizada nos 90, poderá lembrar o hype co que o hipertexto foi promocionado como ‘the next big thing’: un medio que tiña o potencial de transformar a narrativa na era post-Gutenberg, do mesmo xeito que os tipos móbiles lle deron pulo á novela. Publicáronse hipertextos, primeiro en disquete, despois en CD-ROM, despois nae Web. A recensión de Robert Coover sobre o hipertexto “Victory Garden”, creado por Stuart Moulthrop en 1993, estivo na primeira páxina da New York Times Book Review.

E despois… non pasou nada. A entrada da Wikipedia para a ficción hipertextual non lista ningunha obra posterior a 2001 (…). Desconcerta que a forma estea desaparecendo, tendo en conta que nos últimos dez anos temos asistido ao nacemento do e-book e o e-reader, de proxectos vizosamente animados como “O libro da selva” de Electric Type, e de aventuras editoriais innovadoras como a Red Lemonade de Rishard Nash -e, se cadra non foi coincidencia, unha crise no sector editorial tradicional. Un non pode tirar unha pedra en certos barrios de Manhattan cercanos a Union Square sen que apareza alguén preguntando polo futuro do libro. Se algunha vez houbo un tempo para que a novela hipertextual chegase ao seu apoxeo, pensariamos que era este. Pero ata o de agora, nada (e debería mencionar aquí que eu mesmo estiven traballando nunha ficción hipertextual. Si, hai pouco. Si, poden vela. E síntome coma o rapaz que aparece na escola nun día de nevarada, preguntándome: onde está todo o mundo?»

Poden seguir lendo a interesante reflexión de Lafargue na revista Salon

María Yáñez

Próximo congreso sobre ‘Digital Storytelling’ en Valencia

Autora: langwitches / / CC BY-NC-SA 2.0

O Instituto Interuniversitario de Lenguas Modernas Aplicadas de la Comunitat Valenciana (IULMA) e o Departament de Filologia Anglesa i Alemanya acollen a Conferencia Internacional sobre Relato Digitalque se celebrará en Valencia dende o 21 ata o 23 de marzo de 2012.

Tal e como explican os organizadores na web do congreso, “o relato dixital é a expresión moderna da antiga arte de contar historias. O poder dos relatos dixitais obtense ao entrelazar a música, a narrativa e a voz, dándolle así unha dimensión profunda e unhas cores vivas ás personaxes, ás situacións, ás experiencias e á comprensión dos distintos caracteres. Conta agora a túa historia dixitalmente Leslie Rule, Center For Digital Storytelling“.

“O relato dixital (…) estase a usar na actualidade en máis de 80 países con aplicacións moi distintas que inclúen a educación, o marketing e a autoexpresión, entre outras. Combina a arte da narración clásica cunha gran variedade de ferramentas multimedia, incluíndo as gráficas, o audio, os vídeos de animación e as publicacións na Web. O relato dixital converteuse nun fenómento educativo e cultural que, sen dúbida, outórgalle un novo enfoque á arte antiga de contar historias”.

“Neste congreso esperamos reunir en Valencia a aqueles que queiran contarnos as súas experiencias co relato dixital e a aqueles que queiran aprender máis acerca de como o uso da narrativa unido ás novas tecnoloxías leva axudado a transformar a experiencia do relato dixital nalgo máis persoal e ao alcance de todo o mundo”.

A convocatoria para presentar comunicacións ou video-posters remata o 15 de outubro. Máis información.

Presentación do libro ‘Narratopedia’ de Jaime Alejandro Rodríguez

O pasado 10 de maio o teórico e escritor colombiano Jaime Alejandro Rodríguez Ruiz presentou na feira do libro de Bogotá o libro Narratopedia. Reflexiones sobre narrativa digital, creación colectiva y cibercultura, que coordina como editor académico. Na presentación participaron algúns dos autores que participan no libro, como Offray Luna, Mario Morales, Luis Carlos Díaz e Jairo Antonio Pérez. Ademais de subir este vídeo coa presentación, Jaime Alejandro Rodríguez colgou na plataforma Scribd os capítulos dos que é autor, que se poden ler e descargar en pdf.