Arquivo da categoría: Obras

‘We Think Alone’, o novo proxecto epistolar de Miranda July

we-think-alone2A artista norteamericana Miranda July, que leva anos experimentando con distintos tipos de textualidades que van do cinema á literatura, á performance ou aos new media, lanzou a comezos deste mes o seu último proxecto, titulado We Think Alone. Trátase dunha obra que usa como medio principal o correo electrónico, e que consiste no envío a aquelas persoas que o soliciten dunha compilación de e-mails privados pertencentes a 20 personalidades do mundo da cultura nos Estados Unidos. Entre elas, cineastas como Lena Dunham, escritores como Etgar Keret, actrices como Kirsten Dunst ou deportistas multidisciplinares como Kareem Abdul-Jabbar.

Cada semana o lector recibirá un correo de Miranda July cun tema diferente. Ata agora os tres primeiros temas foron: un correo sobre diñeiro, un correo que dea consello e un correo que mencione a Barack Obama. O que pode quen reciba cada email é unha selección de mensaxes que os seus propietarios lle proporcionaron a July. Todos tiñan que ser de datas anteriores ao 11 de noviembre do ano pasado e ser reais. O interese, segundo July, reside en coñecer mellor estes personaxes fedellando (co seu permiso) no seu correo, vendo como falan de temas que normalmente non son dos que se adoitan en público. Así o explica a autora:

I’m always trying to get my friends to forward me emails they’ve sent to other people — to their mom, their boyfriend, their agent — the more mundane the better. How they comport themselves in email is so intimate, almost obscene — a glimpse of them from their own point of view. WE THINK ALONE has given me the excuse to read my friends’ emails and the emails of some people I wish I was friends with and for better or worse it’s changed the way I see all of them. I think I really know them now. But our inner life is not actually the same thing as our life on the computer — a quiet person might !!!! a lot. A person with a busy mind might write almost nothing. And of course while none of these emails were originally intended to be read by me (much less you*) they were all carefully selected by their authors in response to my list of email genres — so self-portraiture is quietly at work here. Privacy, the art of it, is evolving. Radical self-exposure and classically manicured discretion can both be powerful, both be elegant. And email itself is changing, none of us use it exactly the same way we did ten years ago; in another ten years we might not use it at all. Thank you to Kareem, Kirsten, Sheila, Danh, Lee, Etgar, Kate, Laura, Lena and Catherine for their daring and diligence.

Tal e como comenta a revista dixital Rhizome, non se trata da primeira obra de arte dixital que utiliza como elemento textual fundamental o correo electrónico: así o fixo tamén o proxecto Life Sharing que fixeron en 2001 Eva e Franco Mattes. Vendo un e outro proxecto pódense aprezar as diferenzas de 12 años no uso do correo electrónico, en termos de conectividade e sobre todo da forma en que cada persoa proxecta a súa identidade no medio. Deste xeito, no caso de July, tamén se tematiza a privacidade e a celebridade, e cómo personaxes públicas proxectan as súas distintas identidades privadas en segundo qué tipo de conversación por e-mail.

O experimento está comisariado pola galería Magasin 3 de Estocolmo e prolongarase durante un total de 20 semanas, ata o 11 de novembro de 2013. Calquera persoa pode solicitar recibir os e-mails en calquera momento, pero só recibirá os que se produzan a partir da súa suscrición, sen poder recuperar os anteriores.

Santiago Ortiz homenaxea a Rayuela, o ‘libro-rede’, no seu 50 aniversario

rayuelaSempre se considerou Rayuela, de Julio Cortázar, como a primeira novela de lectura non lineal. Estes días celébrase o 50 aniversario da súa publicación orixinal, e o o artista colombiano Santiago Ortiz, coñecido polos seus traballos de visualización de datos e narrativa interactiva, propúxose homenaxeala creando unha interface de lectura na web.

Trátase dun dispotivo visual e interactivo que permite ler a novela das dúas formas posibles (cando menos) que formulou Cortázar no seu día:  de xeito convencional, nunha orde consecutiva de capítulos; ou saltando capítulos seguindo a ruta proposta polo autor. Tal como recorda Ortiz na súa web, Cortázar propuña na introdución os modos de lectura:

“A su manera este libro es muchos libros, pero sobre todo es dos libros.
El primero se deja leer en la forma corriente, y termina en el capítulo 56, al pie del cual hay tres vistosas estrellitas que equivalen a la palabra Fin. Por consiguiente, el lector prescindirá sin remordimientos de lo que sigue.
El segundo se deja leer empezando por el capítulo 73 y siguiendo luego en el orden que se indica al pie de cada capítulo. En caso de confusión u olvido, bastará consultar la lista siguiente: 73, 1, 2, 116, 3, 84, 4, 71, 5, 81, 74, 6, 7, 8, 93, 68, 9, 104, 10, 65, 11, 136, 12, 106, 13, 115, 14, 114, 117, 15, 120, 16, 137, 17, 97, 18, 153, 19, 90, 20, 126, 21, 79, 22, 62, 23, 124, 128, 24, 134, 25, 141, 60, 26, 109, 27, 28, 130, 151, 152, 143, 100, 76, 101, 144, 92, 103, 108, 64, 155, 123, 145, 122, 112, 154, 85, 150, 95, 146, 29, 107, 113, 30, 57, 70, 147, 31, 32, 132, 61, 33, 67, 83, 142, 34, 87, 105, 96, 94, 91, 82, 99, 35, 121, 36, 37, 98, 38, 39, 86, 78, 40, 59, 41, 148, 42, 75, 43, 125, 44, 102, 45, 80, 46, 47, 110, 48, 111, 49, 118, 50, 119, 51, 69, 52, 89, 53, 66, 149, 54, 129, 139, 133, 140, 138, 127, 56, 135, 63, 88, 72, 77, 131, 58, 131″

Clausura do curso European Digital Literatures en Medialab-Prado

logo_IPUniversidad Complutense de Madrid, en colaboración coa Université Paris 8, a University of Ljubljana, a Universidade Fernando Pessoa, a Universitat de Barcelona e a University College Falmouth acolle dende o 17 de xuño un Erasmus Intensive Program dedicado á literatura dixital no que parcipan 30 estudantes e máis de dez profesores destas Universidades. O curso finaliza este 5 de xullo cun acto de clausura no que se exhibirán distintos traballos feitos polos alumnos, xunto cos de algúns dos profesores de ámbito internacional que estiveron presentes en Madrid durante estes días.

O acto celebrarase en MediaLab-Prado, organizado por este centro e polos profesores Amelia Sanz e Philippe Bootz e nel amosarán a súa obra Patricia Esteban (Proxecto Máscaras interactivas), Lara Sánchez Coterón (Proyecto Yoctobit), Kevin McCourt e Guillermo Casado (Proxecto de Escritura Colaborativa), Yago Torroja (Proxecto Sono Escénica) e Chris Sugrue (proxectos). Presentarán tamén as súas creacións os artistas Philippe Bootz (París), Jerome Fletcher (Falmouth) e Rui Torres (Oporto), canda os estudantes que han fixeron as mellores obras durante el curso.

Na web do curso pódese obter máis información pola dinámica e contidos do mesmo, e tamén pola súa filosofía, que se presenta así:

This Erasmus Intensive Program dedicated to digital literature is unique in Europe. You might think that it was limited to a specialized avant-garde field and would only interest a few enthusiasts. Far from it! Digital Literature, for sixty years now, has used and misused the computer, explored its possibilities, and questionned its everyday use. It has developed innovative approaches, and anticipated uses of the computer that are common today, highlighting both the limits and the rich potential of the digital. Creative, of course it continues to propose new possibilities, as a way of subverting the normative practices that the industry is trying to impose. Digital literature exploits the traditional computer as well as mobiles, tablets, social networks, geolocalisation and all the environments that the digital creates. It is is forward-facing. That’s why engaging with this inititiative at the intersection of technology and creativity will be of interest to many disciplines. It will be an asset of particular benefit to tomorrow’s creative professionals, whether they are working in the humanities, in artistic or literary fields, or in computer science. This is why we wanted to make this course available to as many disciplines as possible, in an attempt to gather a group of students with complementary skills.

 

Un ‘Ulises cibernético’ para celebrar o Bloomsday

ulisescibernetico

Como todos os 16 de xuño os afeccionados á literatura e en concreto os seareiros de James Joyce prepáranse para celebrar o Bloomsday, o día no que transcorre a acción protagonizada por Leopold Bloom na novela Ulises. Dublín adoita a ser a capital das actividades deste día, aínda que tamén se realizan noutas cidades do mundo, e cada vez máis Internet é o escenario complementario para comemoración do Bloomsday, a través das redes sociais.

Este ano o creador e investigador en literatura electrónica Jaime Alejandro Rodríguez Ruiz propón levar a actividade un pouco máis aló co proxecto Ulises Cibernético, que pretende unir a todos os creadores e afeccionados á literatura a un experimento de narrativa dixital colectiva a tavés de Wikispaces, Twitter, Facebook e blogs.

As persoas interesadas en participar deben apuntarse no Wikispaces do proxecto. Aquí Jaime A. Rodríguez explica nun tutorial de vídeo como facelo:

Ademais neste pdf podemos atopar a guía de como funcionará Ulises Cibernético. Reproducímola aquí debaixo e quedamos á expectativa de ver como se resolve este experimento narrativo e de celebración literaria.


Fecha del evento: 16 de junio
 
Página del Proyecto: http://www.facebook.com/UlysesCibernetico
 
Página wiki para publicaciones: http://ulysescibernetico.wikispaces.com/
 
Hashtag para divulgar la actividad: #ulysesciber
 
Posibilidades de participación:
 
1. Para garantizar una participación global: invitar al proyecto conocidos en otros países (tratar de cubrir todas las zonas horarias)
 
2. Preparar un blog (o sitio web) para recibir ese día los distintos aportes. Se ha propuesto como modo de publicación que cada partipante cuente con acceso como autor del blog. En caso necesario, se podría delegar ese acceso a un “administrador” del blog
 
3. Identificar “héroes cibernéticos” para entrevistarlos ese día o publicar la entrevista ese día
 
4. Identificar sitios, aplicaciones, textos, movimientos, colectivos que puedan considerarse parte de los heroísmos del siglo xxi, para reseñarlos ese día o publicar la reseña ese día.
 
El 16 de junio
 
1. Registrar en vídeo o en fotografía la actividad en pantallas interactivas que cada uno considere que es lo típico suyo y publicarlo en el blog
 
2. Una variante es: captar en video o en fotografía mediante la función print script la actividad directa en la pantalla del computador o del dispositivo móvil (se sugiere visitar 
esta pagina donde se ofrecen opciones de programas gratis http://www.emezeta.com/articulos/18-programas-gratis-para-capturar-pantalla-en-video) y publicarlo en el blog
 
3. Transmitir en directo, mediante tecnología stream la actividad típica de cada uno (se sugiere informar sobre la transmisión en twitter, usando el hashtag #ulysesciber)
 
4. Narrar en audio un relato literario y publicarlo como podcast en el blog
 
5. Escribir un relato y publicarlo en el blog
 
Nota: Se sugiere informar y difundir todas estas actividades en Twitter, usando el hashtag #ulysesciber
 
Post 16 de junio
 
1. Edición de los distintos registros
 
2. Desarrollo de otros productos basados en los insumos del 16 de junio 

 

 

Steven Soderberg escribe unha novela en Twitter

bichtuationO director norteamericano Steven Soderbergh, despois de anunciar en varias ocasións que se retira do cine, comeza a explorar outros soportes para contar historias, e dende hai unhas semanas ten en marcha un experimento narrativo en Twitter. Trátase dunha novela de misterio titulada Glue que se vai publicando en forma de tuits desde a conta @Bitchuation, que o propio Soderbergh confirmou que era del, e no momento de publicar este artigo conta con algo máis de once mil seguidores.

Narrada en segunda persoa, a novela conta como unha persoa (“ti”, ou sexa, o usuario) presencia o seu propio funeral e vese envolta nunha viaxa que a levará a percorrer distintas capitais europeas para atopar un obxecto ou substancia perigosa chamada, e vaise encontrando con distintos personaxes, incluída unha femme fatal de nome D. Trátase de aforrar caracteres e tamén os elementos da historia que poidan estar de máis para destilar un estilo literario que segundo algúns críticos recorda a Dashiel Hammet, Samuel Beckett e algo da noveau roman dos anos 50, pero non se desliga do pulso narrativo dos filmes de Soderberth.

Algúns usuarios da ferramenta Storify (que permite construír relatos lineais a partir do que se produce nas redes sociais) están a ordenar os tuits de @Bitchuation de xeito que se pode ler Glue desde o comezo.

I ♥ E-Poetry, un novo espazo para a análise da poesía dixital

iloveepoetryNo pasado mes de decembro abríase o blog I ♥ E-Poetry, un espazo para  a reflexión informal sobre a poesía dixital creado polo portorricense Leonardo Flores, no que propón a revisión dunha obra de poesía electrónica cada día, e trata de aproximar o xénero a un público amplo tratando de achegar contexto poético, teórico e tecnolóxico a cada peza, axudándolle aos potenciais lectores a ler e entender mellor a obra. Este obxectivo de ampliar a audiencia da poesía dixital fóra do ámbito académico, aínda que tamén como un revulsivo desde dentro, materialízase non só no blog senón tamén en redes sociais como Facebook ou Twitter.
I ♥ E-Poetry ofrece unha metodoloxía moi interesante para o comentario e clasificación de obras de e-poesía, segundo a tipoloxía que Flores desenvolvera xa no seu traballo Typing the Dancing Signifier: Jim Andrews’ (Vis)Poetics.

Non hai acordo no vocabulario a utilizar para describir as características extralingüísticas dos textos nos medios dixitais, para alén das xa establecidas para textos impresos. Por ese motivo propoño unha tipoloxía de comportamentos que describen as posibles características textuais en medios electrónicos/programables. Son as seguintes:

  • Os textos estáticos son os que por defecto usamos nos medios impresos. Os que non se moven na pantalla.
  • Os textos cinéticos teñen palabras que se moven na pantalla: este movemento pode ser lineal ou espiral, aleatorio, programado ou de resposta a accións do lector.
  • Os textos receptivos (responsive) son os que aproveitan a interface do ordenador para permitir a intervención do lector, que virá fundamental mente do rato e do teclaro. Estes puntos de acción (enlaces, iconas e comandos do teclado) poden estar explícitos ou agochados, permitir a interacción voluntaria ou involuntaria, ou ter reaccións inmediatas ou pospostas sobre o input do lector.
  • Os textos mutables supoñen cambios programados ou aleatorios e poden tamén cambiarse pola interacción do lector.
  • Os textos programados poden irse revelando co tempo, que pode ser lineal ou en loop. Poden tamén forzar certa cantidad de lectura desaparecendo ou facendo scroll. Tamén poden desencadear eventos sobre un calendario programado ou aleatorio.
  • Os textos aurais teñen un compoñente sonoro, sexa verbal, musical ou un ruído.

Leonardo Flores ofrece esta tipoloxía como guía para o lector, pero non prescritiva nin tampouco completa. E convida os lectores do blog e a calquera persoa interesada a contribuír neste espazo enviando os seus propios comentarios e análises de obras, e utilizando as guías de envío, formato e revisión que expón no mesmo. Ata o de agora leva máis de 500 entradas, con case outras tantas análises de poemas dixitais.