Arquivo da categoría: Poesía

Poétic@, a ambiciosa obra e-literaria de Fran Alonso

O escritor Fran Alonso (Vigo, 1963) publicou na primavera de 2015 a que ata agora é a obra de literatura electrónica máis ambiciosa das letras galegas. Baixo o título de “Poétic@” e en soporte web, o autor buscou con esta obra abordar «a poesía dixital e transmedia, explorando as posibilidades expresivas das novas tecnoloxías na creación literaria a través dun discurso ácido e corrosivo sobre a propia poesía e os seus mitos e tópicos».

Seguir lendo Poétic@, a ambiciosa obra e-literaria de Fran Alonso

Poeta fatal, un bot de Twitter que xera poesía en galego

Un bot, en twitter, é un perfil creado para tuitear, de xeito automático, aquilo que o seu programador ordene, segundo diferentes formas xerativas que poden ser textuais, visuais, etc e responde a algoritmos máis ou menos complexos. En Galicia temos un creador de bots, Berto Yáñez, que experimenta con diferentes formatos e é o pai de varias criaturas artificiais en Twitter: por exemplo, a conta @unsaudo, a máis popular, programada para tuitear cada 2 horas un saúdo para un lugar dunha parroquia dun concello, extraído aleatoriamente da base de datos do Nomenclátor da Xunta, onde se atopan todos os topónimos galegos.

Outros bots da súa creación son @galegosilustres, que combina fotos de persoeiros historicos da cultura galega con letras de reggaetón, @postaisgalegas, que elixe unha imaxe aleatoria de Google Street View en Galicia para convertela unha postal que di “Estiven en (nome do sitio) e lembreime de ti”, @paxaroespacial, me amosa un pequeno vídeo co imaxes de satélite de Galicia nas 2 últimas horas ou @10sdememoria, que mostra dez segundos aleatorios sacados do arquivo audiovisual da Televisión de Galicia.

Pero entre eles destacamos @poetafatal, un bot que tuitea cada 4 horas unha estrofa composta de 4 versos endecasílabos en rima consoante, todo con palabras do corpus galego (non das sinxelas) que cobran sentido, ou non, ou certa poética segundo se van mesturando en cada tuit.

Aquí algúns exemplos:

 

 

Versogramas, unha viaxe arredor da videopoesía

“Versogramas” é un proxecto transmedia posto a andar o pasado ano pola poeta e produtora ourensá Celia Parra e os realizadores Juan Lesta e Belén Montero (Esferobite), recoñecidos polo seu traballo na videoarte, a performance audiovisual e o vídeo experimental.

Versogramas - esquema transmedia

 

Seguir lendo Versogramas, unha viaxe arredor da videopoesía

Chema Paz Gago presenta un libro de poemas pensados para WhatsApp

whatsappaO escritor e académico coruñés Chema Paz Gago presenta esta tarde na Coruña o seu libro Wha(ts)appa. Piropoemas para mensajes de móvil, un poemario pensado para ser usado na aplicación móbil de chat “WhatsApp” coa intención de namorar.

Paz Gago é catedrático de Teoría da Literatura e Literatura Comparada na Universidade da Coruña, e ten publicados xa dous outros libros na mesma editorial, Pigmalion: Manual para enamorar princesas e Guía de lugares inexistentes. O tema do amor fou e do ‘Don Juan’ seguen presentes nesta nova obra de “piropoemas” composta de 21 apartados que se corresponden con 21 letras do abecedario, presididas por termos que empezan por cada unha delas.

O libro preséntase hoxe, 31 de outubro, ás 20h no Sporting Club Casino da Coruña, e o autore estará acompañado da escritora Blanca Riestra, o xornalista Pati Blanco e o editor, Basilio R. Cañada.

Hai poesía en Google?

Cada día Google está máis presente nas nosas vidas: xestiona o noso correo, os nosos documentos, as nosas comunicacións, os nosos vídeos e ata o mapa dos sitios polos que nos movemos. Con Google Plus quere extender a súa presenza a un territorio xa conquistado por outros, as redes sociais. E sen o seu buscador xa non podemos vivir, substituiu a nosa memoria. Mais esta máquina que tanto nos controla é capaz por si mesma de producir algo parecido á poesía?

A reposta é que a poesía pode aparecer no lugar máis inesperado, só hai que querer vela. Así o fixo Davi Carneiro, un xornalista e escritor brasileiro que vive entre Barcelona, Brasil e Romenia, e que dende hai uns meses publica en Tumblr Poesia do Google, un blog con capturas de posibles poemas atopados por el e polos seus lectores, apartir das procuras suxeridas en Google cando introducimos algún termo para buscar. Por exemplo, poden saír pezas coma esta:

poesiagoogle1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A idea de facer este blog capturando a poesía que pode haber en Google non é orixinal senón que está tirada de Google Poetics, que se dous finlandese lanzaron en inglés por primeira vez en outubro do 2012, e que agora xa conta con versións polo momento en suomi, sueco, italiano, holandés, letón, danés, bosnio, alemán e serbio. En castelán aínda non se fixo.

As poesias de Google mesmo serven para recitar, como demostra Lucas Rossi en Youtube, entoando un poema que atopou no blog de Carneiro:

I ♥ E-Poetry, un novo espazo para a análise da poesía dixital

iloveepoetryNo pasado mes de decembro abríase o blog I ♥ E-Poetry, un espazo para  a reflexión informal sobre a poesía dixital creado polo portorricense Leonardo Flores, no que propón a revisión dunha obra de poesía electrónica cada día, e trata de aproximar o xénero a un público amplo tratando de achegar contexto poético, teórico e tecnolóxico a cada peza, axudándolle aos potenciais lectores a ler e entender mellor a obra. Este obxectivo de ampliar a audiencia da poesía dixital fóra do ámbito académico, aínda que tamén como un revulsivo desde dentro, materialízase non só no blog senón tamén en redes sociais como Facebook ou Twitter.
I ♥ E-Poetry ofrece unha metodoloxía moi interesante para o comentario e clasificación de obras de e-poesía, segundo a tipoloxía que Flores desenvolvera xa no seu traballo Typing the Dancing Signifier: Jim Andrews’ (Vis)Poetics.

Non hai acordo no vocabulario a utilizar para describir as características extralingüísticas dos textos nos medios dixitais, para alén das xa establecidas para textos impresos. Por ese motivo propoño unha tipoloxía de comportamentos que describen as posibles características textuais en medios electrónicos/programables. Son as seguintes:

  • Os textos estáticos son os que por defecto usamos nos medios impresos. Os que non se moven na pantalla.
  • Os textos cinéticos teñen palabras que se moven na pantalla: este movemento pode ser lineal ou espiral, aleatorio, programado ou de resposta a accións do lector.
  • Os textos receptivos (responsive) son os que aproveitan a interface do ordenador para permitir a intervención do lector, que virá fundamental mente do rato e do teclaro. Estes puntos de acción (enlaces, iconas e comandos do teclado) poden estar explícitos ou agochados, permitir a interacción voluntaria ou involuntaria, ou ter reaccións inmediatas ou pospostas sobre o input do lector.
  • Os textos mutables supoñen cambios programados ou aleatorios e poden tamén cambiarse pola interacción do lector.
  • Os textos programados poden irse revelando co tempo, que pode ser lineal ou en loop. Poden tamén forzar certa cantidad de lectura desaparecendo ou facendo scroll. Tamén poden desencadear eventos sobre un calendario programado ou aleatorio.
  • Os textos aurais teñen un compoñente sonoro, sexa verbal, musical ou un ruído.

Leonardo Flores ofrece esta tipoloxía como guía para o lector, pero non prescritiva nin tampouco completa. E convida os lectores do blog e a calquera persoa interesada a contribuír neste espazo enviando os seus propios comentarios e análises de obras, e utilizando as guías de envío, formato e revisión que expón no mesmo. Ata o de agora leva máis de 500 entradas, con case outras tantas análises de poemas dixitais.