Arquivos da etiqueta: arte

Un bosque exquisito, novo experimento interactivo de Aaron Koblin e Chris Milk para Google e a Tate Modern

Un proxecto para a web que é ao mesmo tempo unha instalación para a Tate Moden é This Exquisite Forest, o último experimento artístico de Chris Milk e Aaron Koblin para Google Labs, despois de xa colaboraren xuntos en traballos como The Wilderness Downtown (o primeiro vídeo interactivo de Arcade Fire). Desta volta trátase de facer un cadáver exquisito, directamente inspirado no xogo literario que hai un século concebiran Paul Éluard e André Bretón, aberto a calquera persoa que queira colaborar neste relato colectivo composto de palabras, sons e debuxos.

Así, a interface que os artistas crearon para a visualización do relato é a metáfora dun bosque, formado por diversas árbores que representan cada unha unha historia, desde a semente ata as distintas ramas, que son posibles liñas narrativas, e as follas, que son a contribución de cada usuaario.

Ademais dos usuarios da rede están convidados a participar os visitantes á exposición na Tate Modern (onde estará ata finais de ano), así como algúns artistas emerxentes, que contribúen curando as historias.

Máis información neste vídeo explicativo e nesta reportaxe de Roberta Bosco e Stefano Caldana en El País.

O último número da revista Artnodes celebra dez anos cartografando as interrelacións entre arte, ciencia e tecnoloxía

A revista Artnodes,editada pola UOC, editou hai uns meses o seu monográfico correspondente ao 2011 co título Nuevos medios, arte-ciencia y arte contemporáneo: ¿hacia un discurso híbrido?, no que se analizan e se poñen en cuestión as taxonomías da arte, nun “avance sixiloso” da hibridación de etiquetas cara a novos paradigmas.

O volume trata, como explica o seu coordinador Pau Alsina, “de facer dialogar as diferentes maneiras nas as prácticas artísticas se teñen agrupado e nomeado, atendendo a que xustamente non se trata unicamente dun «nome», dunha etiqueta sen consecuencia algunha, senón tamén dun conxunto informe de especificidades técnicas e materiais, culturais, sociais, económicas, políticas, ontolóxicas, estéticas, éticas, conceptuais das que se derivan gran cantidade de consecuencias que poden facernos expandir a nosa maneira de ver e vivir o mundo ou de sumirnos no máis absoluto dos silencios administrativos”.

Neste número 11 de Artnodes escriben Edward Shanken (“Nuevos medios, arte-ciencia y arte contemporáneo: ¿hacia un discurso híbrido?”), Cristina Albu (“Cinco grados de separación entre el arte y los nuevos medios: proyectos de arte y tecnología bajo el prisma crítico”), Jamie Allen (“¿Y si esto es lo que parece? Arte que imita a la vida y práctica artística tecnológica”), Jean Gagnon (“Dispositivo, instrumento, aparato: un ensayo de definiciones”), Ji-hoon Kim (“Reensamblar componentes, hibridar lo humano y la máquina: cine expandido interdisciplinario y las posibilidades de un discurso de las interfaces”), Philip Galanter (“Entre dos fuegos: el arte-ciencia y la guerra entre ciencia y humanidades”), Jane Prophet (“El artista en el laboratorio: una cooperación razonablemente traicionera”), Christiane Paul (“Los nuevos medios en el mainstream”), Ron Jones (“El híbrido poscrítico”) e Paul Rowlands Thomas (“Estrategias transdisciplinarias para las bellas artes y la ciencia”). Todos os artigos se poden ler online e en pdf.

Marcel·lí Antúnez achégase aos móbiles e ás redes sociais no seu último traballo, ‘Pseudo’

O performer catalán Marcel·lí Antúnez, un dos máis implicados do panorama europeo na investigación e uso da tecnoloxía no seu traballo, estreará o vindeiro 24 de xullo no festival Grec de Barcelona o seu novo traballo, unha performance / instalación interactiva que leva por título Pseudo.

Neste traballo o autor aplica o concepto de sistematurxia, un neoloxismo creado por el para designar a “dramatuxia dos sistemas computacionais”, e reflexionar sobre o novo paradigma da interacción tecnolóxica.

Tal e como explica na súa web, o argumento de Pseudo arrinca de Cotrone, espactáculo que Antúnez realizou en Italia no 2010. Aquela narración está repleta de microrrelatos que teñen como eixo temático un cuarto acto inventado d’Os xigantes da montaña, de Pirandello, que repasa a nova vida dunha boa parte dos personaxes da obra. Pseudo parte deses relatos, reescritos e producidos de novo para axustalos á participación do público a través de diferentes estratexias, como a acción xestual e sonora sobre interfaces, a participación a través de sistemas de realidade aumentada –videotraking, face traking e detección de imaxes- e, eventualmente, unha participación indirecta coa utilización consentida de bancos de imaxes dos perfís dos espectadores en internet (Facebook, Flickr ou Youtube).

A recomposición das pezas narrativas que o espectador leva a termo coa súa actuación sobre as interfaces (algunhas delas con clara vontade simbólica) condicionan tamén o número de espectadores, que debe ser reducido con tal de potenciar a proximidade e propiciar a participación.

O proceso de traballo de Pseudo está a ser documentado por Antúnez no seu blog, no que podemos ver algunha imaxe do making of, como este vídeo:

M-Artech convoca a mulleres creadoras e investigadoras en arte, ciencia e tecnoloxía

A plataforma M-Artech convoca a artistas e investigadoras que traballan en arte, ciencia y tecnología a formar parte da súa plataforma online para “visibilizar o seu traballo e fomentar o diálogo e a divulgación a través de encontros, charlas, talleres e exposiciones off e online”. Para isto queren crear unha base de datos cos perfiles e unha mostra do traballo de cada unha delas. Quen queira participar debe enviar os seus datos biográficos, contacto e enlaces ás súas webs ou blogs, e opcionalmente pode incluír artigos, comunicacións, abstracts ou ensaios (en pdf, word ou txt), así como vídeos, fotos e audios. A convocatoria é aberta, sen data de finalización.

Tal e como explican na súa web, M-Artech é un proxecto de conexión e de divulgación, que se xestou no CIMUAT (Congreso Internacional Arte, Mujer y Tecnología), que se celebrou en Valencia en novembro do 2010 coa presenza de artistas e investigadores que presentaron discursos anovadores na converxencia entre arte, muller e tecnoloxía. A través dos novos medios (electrónicos e dixitais, net-art, ciberactivismo e ciberfeminismo, arte interactiva, vídeo-instalación, videoarte, fotografía dixital, arte sonora, realidade virtual, realidade aumentada, etc) cuestionouse como a arte se produce e se nos mostra, avaliando os seus contidos e a súa función na sociedade.

Así, o obxectivo principal de M-Artech é conectar artistas e persoas investigadoreas que traballan na arte, na ciencia e na tecnoloxía e fomentar o diálogo e a divulgación das súas obras e coñecementos coa organización de ciclos de encontro, charlas, debates, obradoiros, exposicións e do uso dunha plataforma web como medio tecnolóxico de conexión e de difusión, coa creación dun arquivo online para o intercambio de investigacións, ensaios e traballos entre artistas, científicas ou grupos de investigación tecnolóxica. O proxecto promóveo a artista visual Francesca Mereu coa colaboración de Elizabeth Ross, Beatriz García e Luisana Rodríguez.

Neste vídeo publicado por MediaLab Prado pódese ver unha presentación da plataforma a cargo das súas creadoras:

O asturiano Pelayo Méndez, seleccionado para o ELO 2012 Media Art Show

Falta pouco máis dun mes para que se celebre en Morgantown (sede da West Virginia Univesity) a conferencia anual da Electronic Literature Organization (ELO), baixo o lema “Electrifying Literature, Affordances and Constraints”. Este ano o evento inclúe unha mostra de arte dixital na que moitos dos autores máis recoñecidos da e-lit compartirán espazo con novos creadores que foron seleccionados mediante convocatoria pública para amosar as súas pezas de literatura electrónica, net-art, vídeo, animacións, arte sonora, multimedia experimental, e locative media. Un deles é o asturiano Pelayo Méndez, que presentará a súa obra ACITEOP.

No texto que presenta ACITEOP, Méndez parte da función poética da linguaxe delimitada por Jakobson como “aquela rexida polos principios de selección e ordenación. Baixo esta visión o poeta sería o encargado de seleccionar e ordenar dunha determinada maneira as palabras para conseguir o efecto poético”.  Así, ACITEOP é “un programa que tenta agrupar distintas ferramentas experimentais de construción de narrativas poéticas -textuais e visuais- a partir da deconstrución da función poética da linguaxe a través de diferentes algoritmos. O resultado, sempre distinto en cada lectura ou interacción, é un texto deconstruído e ao mesmo tempo unha nova obra xerada por ese proceso de deconstrución. Esta primeira versión é un exemplo sinxelo do programa que crea unha narrativa baseada en texto, audio e imaxes que comeza coa deconstrución dun poema que Octavio Paz lle dedicou ao lingüísta ruso tras a súa morte e que titulou Entre lo que veo y digo”.

Pelayo Méndez naceu en Asturias en 1977 e licenciouse en Ciencias da Información na Universidade de Salamanca, con especialización en Recursos Multimedia. Tamén se gradou recenetemente en Teoría da Literatura e Literatura Comparada na Universidade de Barcelona. Nesta cidade reside actualmente e e combina o ensino co seu traballo como programador multimedia en arte e o literatura. Ten publicado un bo número de poemas, artigos e relatos en varios formatos online e desenvolvido obras dixitais con artistas visuais. No 2011 comezou a producir as súas propias obras como artista, combinando o mundo da literatura e a escrita creativa coa arte visual usando código.

Libro: Literatura y bellas artes

Título: Literatura y bellas artes

Autores: Francisco Rico e Jordi Gracia

Ano 2009

Edita: Biblioteca Nueva

El V volumen del proyecto España Siglo XXI que versa sobre Literatura y Bellas Artes, tiene el propósito de presentar la variedad de las formas y los contenidos de la expresividad y de la creación artística y literaria en la España actual. Sin perjuicio de reconocer que abarcar toda la realidad cultural de una sociedad avanzada como la española en una tarea muy difícil, puede afirmarse que el resultado obtenido en este libro satisface cumplidamente las aspiraciones planteadas, de forma que el lector puede encontrar en él una completa información sobre una temática que es abordad por algunos de los mejores especialistas actuales, completándose de esta manera el objetivo de la obra de presentar un friso de la España de nuestra tiempo.

(presentación editorial)