Arquivos da etiqueta: ciberliteratura

Comeza en París o congreso e festival de literatura electrónica ‘Chercher le Texte’

Chercher le texteA capital francesa acolle esta semana o novo encontro da Electronic Literature Organization (ELO), que co título Chercher le Texte reunirá expertos e creadores de literautra dixital de todo o mundo en torno a un festival, unha exposición e un congreso.

O título do congreso é “Chercher le Texte: Locating the Text in Electronic Literature”, e parte da premisa de que a literatura electrónica é definida explicitamente como literatura, e aínda así hai unha gran confusión sobre o concepto de texto que opera nela. Por iso cabe preguntarse que define a textualidade de xogos, obras visuais ou obras con ningunha linguaxe evidente, e do que se trata é de “buscar o texto” para definir a literaridade da literatura electrónica.  Así o formulaban na chamada científica:

“Over the past two decades, while numerous creative and critical movements have taken hold within and without academia, creators have been newly conceiving, and scholars resituating, literary works in new media. Early warnings that we might all get “lost in hyperspace” were overcome fairly easily – perhaps too easily when one considers that our first, most challenging conceptions of electronic writing have never quite been realized. Is there a way to mark the multiplicity of new writing in new media? Can commonalities and distinctions among emerging literary practices be noted? Are there new possibilities for language-based forms in programmable media? Can scholarly discussions surrounding works be carried on over time and among various groups, in the media where the works are generated?

ELO 2013 seeks to open the discussion beyond the remediation of literary writing from print to screens, by looking at ways that literary works, and “literariness” generally, circulates through a world system that has itself altered dramatically in the years since the first works of e-lit were produced. New media, from this perspective, are just the most visible instance of emerging economic, social systems, remediations, and subjectivities that impact literary production (as they impact our lives) from every side. New media are now being described, and re-imagined, in terms of new materialisms; discourse networks find new and different alignments within and without institutions, and both human agency and authorial presence have taken on new and sometimes strange forms.”

Nesta parte académica participan expertos como Philippe Bootz, Douglas Duteil, Alexandra Saemmer, Agnieszka Przybyszewska, Elodie Bertrand ou Jean-Philippe Humblot, do ámbito francófono, canda outros como Nick Monfort, Manuel Portela ou Mark Marino. Pódense ver os títulos de todas as ponencias e autores no programa do congreso. Pola parte hispánica participarán Begoña Regueiro, Miriam Llamas e Amelia Sanz coa ponencia “New literatures for a new imaginary: some hispanic case studies”, Bryan Barrachina (“Bryan Barrachina, “Tierra de Extracción: How Hypermedia Novels could enhance Literary Assessment”) e Laura Borrás e Isaías Herrero à(“Real-Time Digital Poetry Experiments with Xbox Kinect”).

 

 

 

 

Ferramentas para a escrita de relatos dixitais

GenarratorAta o de agora os escritores que se aventuraron co soporte dixital para a súa creación literaria tiñan que botar man dos seus coñecementos máis básicos ou máis avanzados de linguaxes coma o HTML, o Flash, o Java… Moitos dos que temos no noso catálogo atenden ao perfil de creadores con competencias importantes nestas disciplinas. Mais nos últimos anos veñen creándose novos programas e aplicacións web que permiten crear un discurso avanzado en canto ás posibilidades do medio sen ter que preocuparse pola programación, só polo contido e por sacarlle o máximo partido á linguaxe dixital dende o punto de vista narrativo.

Un dos últimos en aparecer é Genarrator, un proxecto da Bournemouth University para crear unha ferramenta gratuíta e accesible desde calquera ordenador, coa que os usuarios poden aprender a deseñar e editar de xeito doado narracións interactivas e publicalas, na propia web do programa. Permite editar texto e imaxes, vídeo, animación e son, e traballar de xeito hipertextual calquera destes elementos, así como xogar co tempo e o modo en que aparece cada elemento dentro da narrativa. Tan importante ou máis é o feito de que Genarrator facilita o proceso anterior á edición, o do deseño e arquitectura do texto interactivo, coa ferramenta do site-map, que é o esquema das distintas páxinas que forman o relato e como se relacionan entre elas.

A web de Genarrator vai almacenando os relatos que se crean con ela, e que se poden explorar. A maior pega desta ferramenta é que polo de agora só funciona en Flash, co cal as obras resultantes carecen de código fonte e quedarán axiña obsoletas nun entorno no que o HTML5 é o estándar da web aberta.

De feito, a aparición de HTML5 permitiu nos últimos anos a aparición de ferramentas abertas para que persoas sen coñecementos de programación poidan facer os seus propios relatos interactivos. A maioría delas están orientadas ao vídeo, algunhas de xeito máis concreto ao webdocumental. É o caso de Klynt, Zeega, Popcorn Maker, Storyplanet3WDOC, Conductrr, Galahad ou o pioneiro Korsakow.

En 2012 María Yáñez (do proxecto Le.es) e mais Eva Domínguez presentaron no II Simposio I-Docs en Bristol un panel comparando tres destas ferramentas: Popcorn Maker, 3WDOC e Klynt. Dende aquela as ferramentas avanzaron moito e, como dicimos, apareceron outras novas, mais este cadro dá unha boa idea do que poden e non poden facer softwares de edición coma os mencionados polos narradores dixitais que non saiban nin teñan tempo de aprender a programar:

Número 5 da Revista Cibertextualidades: ‘Electronic Publishing Models for Experimental Literature’

cibertextualidades_vol5A revista Cibertextualidades, editada pola Universidade Fernando Pessoa do Porto (Portugal) e dirixida polo profesor Rui Torres, vén de publicar o seu número 5, correspondente a 2013, baixo o título Electronic Publishing Models for Experimental Literature. O propio Rui Torres e mais Manuel Portela son os coordenadorse deste número, que afronta os problemas da representación, arquivo e publicación das formas literarias experimentais nos espazos dixitais. Inclúe comunicacións escritas en portugués, francés e inglés sobre procesos e métodos para a representacón, preservación e difusión das prácticas literarias intermediais e multimediais usando sistemas de arquivos dixitais.

No epígrafe “Visuality and Intermediality in Experimental Literature” atopamos un artigo de Jorge dos Reis titulado Critérios fundadores da poesia tipográfica e outro de Eduardo Paz Barroso co título Palavra e pintura em trocas de papéis. Concretismo, experimentalismo e artes plásticas em Portugal. No apartado sobre “Combination and Generativity in Cyberliterature” temos tres comunicacións: Vers une ontologie du domaine de la poésie numérique, de Philippe Bootz & Samuel Szoniecky, A Literatura Factorial [l!] de  Álvaro Seiça, e Barroquismos Digitais de Otávio Guimarães Tavares. O epígrafe máis extenso titúlase “Digital Archives and Electronic Publishing Models” e nel escriben Johanna Drucker (Modelando a funcionalidade: do códice ao livro electrónico), Philippe Bootz, Samuel Szoniecky e Abderrahim Bargaoui (Entité / identité. Un outil d’indexation des documents relatifs à la poésie numérique), Serge Bouchardon e Bruno Bachimont (Preservation of digital literature: from stored to reinvented memory), Isabel Pinto ((Un)Certain Editing) e Isabel Lourenço (Da Imaginação à concretização: representação e leitura em The William Blake Archive). No capítulo de Teses aparece o artigo Conhecimento científico em hipermídia: uma proposta de análise metodológica, de Érica Masiero Nering, e no apartado de proxectos Scott Rettberg presenta a ELMCIP Electronic Literature Knowledge Base.

A revista enteira está dispoñible para a súa descarga en pdf, a través desta páxina, onde tamén se poden ler os resumos de cada un dos artigos publicados.

Ao mesmo tempo, o sexto número de Cibertextualidades xa se está preparando e ten aberta a convocatoria para enviar artigos ata o día 31 de xullo de 2013. Os coordinadores son Rui Torres e Débora Santos e Silva, e o tema xeral é a Interacção de linguagens e convergência dos média nas poéticas contemporâneas.

 

Clausura do curso European Digital Literatures en Medialab-Prado

logo_IPUniversidad Complutense de Madrid, en colaboración coa Université Paris 8, a University of Ljubljana, a Universidade Fernando Pessoa, a Universitat de Barcelona e a University College Falmouth acolle dende o 17 de xuño un Erasmus Intensive Program dedicado á literatura dixital no que parcipan 30 estudantes e máis de dez profesores destas Universidades. O curso finaliza este 5 de xullo cun acto de clausura no que se exhibirán distintos traballos feitos polos alumnos, xunto cos de algúns dos profesores de ámbito internacional que estiveron presentes en Madrid durante estes días.

O acto celebrarase en MediaLab-Prado, organizado por este centro e polos profesores Amelia Sanz e Philippe Bootz e nel amosarán a súa obra Patricia Esteban (Proxecto Máscaras interactivas), Lara Sánchez Coterón (Proyecto Yoctobit), Kevin McCourt e Guillermo Casado (Proxecto de Escritura Colaborativa), Yago Torroja (Proxecto Sono Escénica) e Chris Sugrue (proxectos). Presentarán tamén as súas creacións os artistas Philippe Bootz (París), Jerome Fletcher (Falmouth) e Rui Torres (Oporto), canda os estudantes que han fixeron as mellores obras durante el curso.

Na web do curso pódese obter máis información pola dinámica e contidos do mesmo, e tamén pola súa filosofía, que se presenta así:

This Erasmus Intensive Program dedicated to digital literature is unique in Europe. You might think that it was limited to a specialized avant-garde field and would only interest a few enthusiasts. Far from it! Digital Literature, for sixty years now, has used and misused the computer, explored its possibilities, and questionned its everyday use. It has developed innovative approaches, and anticipated uses of the computer that are common today, highlighting both the limits and the rich potential of the digital. Creative, of course it continues to propose new possibilities, as a way of subverting the normative practices that the industry is trying to impose. Digital literature exploits the traditional computer as well as mobiles, tablets, social networks, geolocalisation and all the environments that the digital creates. It is is forward-facing. That’s why engaging with this inititiative at the intersection of technology and creativity will be of interest to many disciplines. It will be an asset of particular benefit to tomorrow’s creative professionals, whether they are working in the humanities, in artistic or literary fields, or in computer science. This is why we wanted to make this course available to as many disciplines as possible, in an attempt to gather a group of students with complementary skills.

 

Remediando o social: vídeo do congreso da ELMCIP en Edimburgo

elmcip_conferenceO pasado mes de novembro a ELMCIP celebrou en Edimburgo o congreso Remediating the Social, que atraeu expertos de todo o mundo para compartir traballos académicos e sobre todo experiencias e casos de estudo en torno á creación colectiva nos novos medios. A través de conferencias, presentacións, exposicións e performance, o evento xuntou nomes como Nick Monfort, Ian Bogost, Scott Rettberg, Marc C. Marino, Eugenio Tisselli, Roderick Coover, J.R. Carpenter ou Donna Leishman en diferentes localizacións da capital escocesa. A ELMCIP recolleu e relatou o máis salientable do congreso neste vídeo documental de dez minutos:

Un ‘Ulises cibernético’ para celebrar o Bloomsday

ulisescibernetico

Como todos os 16 de xuño os afeccionados á literatura e en concreto os seareiros de James Joyce prepáranse para celebrar o Bloomsday, o día no que transcorre a acción protagonizada por Leopold Bloom na novela Ulises. Dublín adoita a ser a capital das actividades deste día, aínda que tamén se realizan noutas cidades do mundo, e cada vez máis Internet é o escenario complementario para comemoración do Bloomsday, a través das redes sociais.

Este ano o creador e investigador en literatura electrónica Jaime Alejandro Rodríguez Ruiz propón levar a actividade un pouco máis aló co proxecto Ulises Cibernético, que pretende unir a todos os creadores e afeccionados á literatura a un experimento de narrativa dixital colectiva a tavés de Wikispaces, Twitter, Facebook e blogs.

As persoas interesadas en participar deben apuntarse no Wikispaces do proxecto. Aquí Jaime A. Rodríguez explica nun tutorial de vídeo como facelo:

Ademais neste pdf podemos atopar a guía de como funcionará Ulises Cibernético. Reproducímola aquí debaixo e quedamos á expectativa de ver como se resolve este experimento narrativo e de celebración literaria.


Fecha del evento: 16 de junio
 
Página del Proyecto: http://www.facebook.com/UlysesCibernetico
 
Página wiki para publicaciones: http://ulysescibernetico.wikispaces.com/
 
Hashtag para divulgar la actividad: #ulysesciber
 
Posibilidades de participación:
 
1. Para garantizar una participación global: invitar al proyecto conocidos en otros países (tratar de cubrir todas las zonas horarias)
 
2. Preparar un blog (o sitio web) para recibir ese día los distintos aportes. Se ha propuesto como modo de publicación que cada partipante cuente con acceso como autor del blog. En caso necesario, se podría delegar ese acceso a un “administrador” del blog
 
3. Identificar “héroes cibernéticos” para entrevistarlos ese día o publicar la entrevista ese día
 
4. Identificar sitios, aplicaciones, textos, movimientos, colectivos que puedan considerarse parte de los heroísmos del siglo xxi, para reseñarlos ese día o publicar la reseña ese día.
 
El 16 de junio
 
1. Registrar en vídeo o en fotografía la actividad en pantallas interactivas que cada uno considere que es lo típico suyo y publicarlo en el blog
 
2. Una variante es: captar en video o en fotografía mediante la función print script la actividad directa en la pantalla del computador o del dispositivo móvil (se sugiere visitar 
esta pagina donde se ofrecen opciones de programas gratis http://www.emezeta.com/articulos/18-programas-gratis-para-capturar-pantalla-en-video) y publicarlo en el blog
 
3. Transmitir en directo, mediante tecnología stream la actividad típica de cada uno (se sugiere informar sobre la transmisión en twitter, usando el hashtag #ulysesciber)
 
4. Narrar en audio un relato literario y publicarlo como podcast en el blog
 
5. Escribir un relato y publicarlo en el blog
 
Nota: Se sugiere informar y difundir todas estas actividades en Twitter, usando el hashtag #ulysesciber
 
Post 16 de junio
 
1. Edición de los distintos registros
 
2. Desarrollo de otros productos basados en los insumos del 16 de junio 

 

 

I ♥ E-Poetry, un novo espazo para a análise da poesía dixital

iloveepoetryNo pasado mes de decembro abríase o blog I ♥ E-Poetry, un espazo para  a reflexión informal sobre a poesía dixital creado polo portorricense Leonardo Flores, no que propón a revisión dunha obra de poesía electrónica cada día, e trata de aproximar o xénero a un público amplo tratando de achegar contexto poético, teórico e tecnolóxico a cada peza, axudándolle aos potenciais lectores a ler e entender mellor a obra. Este obxectivo de ampliar a audiencia da poesía dixital fóra do ámbito académico, aínda que tamén como un revulsivo desde dentro, materialízase non só no blog senón tamén en redes sociais como Facebook ou Twitter.
I ♥ E-Poetry ofrece unha metodoloxía moi interesante para o comentario e clasificación de obras de e-poesía, segundo a tipoloxía que Flores desenvolvera xa no seu traballo Typing the Dancing Signifier: Jim Andrews’ (Vis)Poetics.

Non hai acordo no vocabulario a utilizar para describir as características extralingüísticas dos textos nos medios dixitais, para alén das xa establecidas para textos impresos. Por ese motivo propoño unha tipoloxía de comportamentos que describen as posibles características textuais en medios electrónicos/programables. Son as seguintes:

  • Os textos estáticos son os que por defecto usamos nos medios impresos. Os que non se moven na pantalla.
  • Os textos cinéticos teñen palabras que se moven na pantalla: este movemento pode ser lineal ou espiral, aleatorio, programado ou de resposta a accións do lector.
  • Os textos receptivos (responsive) son os que aproveitan a interface do ordenador para permitir a intervención do lector, que virá fundamental mente do rato e do teclaro. Estes puntos de acción (enlaces, iconas e comandos do teclado) poden estar explícitos ou agochados, permitir a interacción voluntaria ou involuntaria, ou ter reaccións inmediatas ou pospostas sobre o input do lector.
  • Os textos mutables supoñen cambios programados ou aleatorios e poden tamén cambiarse pola interacción do lector.
  • Os textos programados poden irse revelando co tempo, que pode ser lineal ou en loop. Poden tamén forzar certa cantidad de lectura desaparecendo ou facendo scroll. Tamén poden desencadear eventos sobre un calendario programado ou aleatorio.
  • Os textos aurais teñen un compoñente sonoro, sexa verbal, musical ou un ruído.

Leonardo Flores ofrece esta tipoloxía como guía para o lector, pero non prescritiva nin tampouco completa. E convida os lectores do blog e a calquera persoa interesada a contribuír neste espazo enviando os seus propios comentarios e análises de obras, e utilizando as guías de envío, formato e revisión que expón no mesmo. Ata o de agora leva máis de 500 entradas, con case outras tantas análises de poemas dixitais.