Arquivos da etiqueta: tecnoloxía

TKB: Ferramentas e base de coñecemento para as artes performativas dixitais

tkb3No Centro de Lingüística da Universidade Nova de Lisboa naceu o proxecto TKB (A Transmedia Knowledge-Base for Performing Arts), que se declara “nos intersticios entre a lingüística e os estudos de artes performativas” e que ten como obxectivo construír unha base de coñecemento aberta e multimodal para documentar e apoiar a creación de pezas de danza contemporánea. O proxecto comezou no 2009 e neste 2013 chega á súa fin.

Nel colaboran a Faculdade de Ciências e Tecnologia da Universidade Nova de Lisboa (Interactive Multimedia Group), o  Centro Coreográfico O Espaço do Tempo: Montemor-o-Novo e a  AHK: Amsterdam Hogeschool voor de Kunsten da Universidade de Amsterdam.

Os principais resultados que se acadaron neste proxecto foron un software para a creación de danza contemporánea e unha base web para agrupar o coñecemento xerado en torno á esta disciplina e as súas relacións cos medios dixitais.

O software chámase polo de agora Creation Tool e trátase dun anotador de vídeo que serve para axudar no proceso creativo dos coreógrafos e funciona como un caderno dixital onde se poden facer anotacións en tempo real sobre un vídeo de danza. O desenvolvemento desta ferramenta seguiu un proceso de deseño iterativo no que participaron dous coreógrafos e que foi testado con bailaríns internacionais durante unha residencia-taller de danza contemporánea. O software pódese descargar na web do proxecto, canda un manual e diversas ilustracións e exemplos de uso.

A Knowledge-Base  lanzarase durante este ano e foi concebida como un recurso aberto e dinámico que funcionará como unha plataforma de relacións para todos os creadores, artistas e investigadores das artes performativas que queiran compartir os seus procesos creativos, métodos de traballo ou pezas rematadas.

Outra das actividades que realizou este ano o proxecto TKB foi o congreso internacional Multimodal Communication: Language, Performance and Digital Media, que se no mes de maio en Lisboa, en no que se presentaron os recursos mencionados. Podemos ler unha completa crónica na revista Digicult, e tamén este vídeo no que se resumen as principais ponencias do congreso.

A Asociación de Humanidades Digitales Hispánicas celebrou o seu primeiro congreso na Coruña

cartelHDH2013A Universidade da Coruña acolleu do 9 ao 12 de xullo o I Congreso da asociación HDH:  Humanidades Digitales Hispánicas. Sociedad Internacional, recentemente constituída. Baixo o título Humanidades Digitales: desafíos, logros y perspectivas de futuro, o congreso deu a oportunidade de coñecer e darlles visibilidade aos proxectos sobre Humanidades Dixitais que se desenvolven en España, establecer relacións entre os investigadores e outros interesados neste eido de coñecemento.

As áreas temáticas que quixo explorar a HDH nesta convocatoria van desde a edición dixital ata a preservación de textos en bibliotecas e arquivos dixitais, as aplicacións informáticas e o software deseñado para as humanidades dixitais, a minaría de datos, a web semántica, as ferramentas dos novos medios, as redes sociais ou o papel das HD na docencia e no currículo académico.

As ponencias plenarias correron a cargo de José Luis Canet Vallés, catedrático de Literatura Española na Universitat de Valencia, que abriu cunhas “Reflexiones sobre las Humanidades Digitales”; o profesor da Monash University John Griffiths (“Música, informática, y la vihuela en el siglo XXI”), o catedrático da Universidad de Alcalá Pedro Sánchez-Prieto Borja (“Hacia un nuevo humanismo (digital): edición de textos, lectura y educación”), o profesor Paul Spence do departamento de Digital Humanities do King’s College de Londres (“Centros y fronteras: el panorama internacional de las humanidades digitales”), e Xavier Agenjo Bullón, director de proxectos da Fundación Ignacio Larramendi, coa ponencia “La digitalización de los materiales bibliográficos y las herramientas del humanismo digital: estado de la cuestión y perspectivas de futuro”.

A totalidade do programa do congreso, que incluíu diversos talleres prácticos sobre posibilidades do entorno dixital nas humanidades, pódese ver na web do congreso.

A asociación Humanidades Digitales Hispánicas, presidida pola catedrática da Universidade da Coruña Sagrario López Poza, continuará a súa actividade despois de verán, que se pode seguír a través da súa web.

Hai poesía en Google?

Cada día Google está máis presente nas nosas vidas: xestiona o noso correo, os nosos documentos, as nosas comunicacións, os nosos vídeos e ata o mapa dos sitios polos que nos movemos. Con Google Plus quere extender a súa presenza a un territorio xa conquistado por outros, as redes sociais. E sen o seu buscador xa non podemos vivir, substituiu a nosa memoria. Mais esta máquina que tanto nos controla é capaz por si mesma de producir algo parecido á poesía?

A reposta é que a poesía pode aparecer no lugar máis inesperado, só hai que querer vela. Así o fixo Davi Carneiro, un xornalista e escritor brasileiro que vive entre Barcelona, Brasil e Romenia, e que dende hai uns meses publica en Tumblr Poesia do Google, un blog con capturas de posibles poemas atopados por el e polos seus lectores, apartir das procuras suxeridas en Google cando introducimos algún termo para buscar. Por exemplo, poden saír pezas coma esta:

poesiagoogle1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A idea de facer este blog capturando a poesía que pode haber en Google non é orixinal senón que está tirada de Google Poetics, que se dous finlandese lanzaron en inglés por primeira vez en outubro do 2012, e que agora xa conta con versións polo momento en suomi, sueco, italiano, holandés, letón, danés, bosnio, alemán e serbio. En castelán aínda non se fixo.

As poesias de Google mesmo serven para recitar, como demostra Lucas Rossi en Youtube, entoando un poema que atopou no blog de Carneiro:

“El audiovisual que viene nace de la web”

popcorn4

El nuevo lenguaje audiovisual no se compone ya sólo de planos y banda sonora montados linealmente. Es código HTML compuesto de imágenes, textos, enlaces, vídeo, audio, datos, mapas, menús… y cualquier atributo y estilo que a éstos se les pueda dar de forma dinámica. Es más, se puede hacer audiovisual en la nube sólo mediante enlaces que aglutinen todos estos elementos. Puede que la era del vídeo incrustado en una web, sin más, esté llegando a su fin ya que vídeo y web se volverán indistinguibles. Y no hablamos de las opacas y pesadas películas en Flash que se usaron como intrusas en la web mientras el lenguaje HTML no era capaz de manejar audio y vídeo, sino de compartir y mezclar de forma real el código fuente. Ha llegado la hora de incorporar los elementos de la web al vídeo, y tal vez de proporcionarle a la web una dimensión temporal que la haga más profunda e inmersiva. Los dos lenguajes parecen destinados a fusionarse, y hay todo un movimiento trabajando en esta fusión para proporcionar las herramientas y expandir el conocimiento necesario. Casi como un apostolado: el nuevo audiovisual será open source y sus creadores, más hackers que cineastas.

Artigo de María Yáñez publicado en EMBED. Sigue lendo.

Rosa Sánchez, creación e investigacion na escena interactiva telemática

(De magmática)

A galega Rosa Sánchez (Narón,1951) leva anos afincada en Barcelona e traballando no mundo da performance dixital, e xunto a Alain Baumann impulsa desde 1990 a plataforma Kònic Thtr, desde a que promoven “o encontro e a colaboración con artistas, teóricos e tecnólogos de diversas disciplinas e países, que son convidados a compartir as súas propostas creativas ou de investigación”.

Rosa Sánchez
O seu traballo pivota entre o que eles chaman escena interactiva e telemática, e conxuga diversas disciplinas como o vídeo, a danza, a arte sonora, a instalación o teatro ou a performance, investigando e usando novas tecnoloxías dixitais.

Aquí podedes ver unha conferencia na que amosan e explican o seu traballo:

Convidámosvos a visitar a súa web para coñecer máis a fondo o traballo destes artistas e o seu labor non só como creadores senón tamén en investigación e formación.

Convocatoria de artigos para o libro ‘Medialabs y cultura digital’, de USE_lab Sevilla

O USE_lab Sevilla amplía o prazo da convocatoria para o envio de artigos o seu futuro libro Medialabs y cultura digital, que sairá a finais de ano. O peche desta convocatoria estaba previsto que rematase este 23 de xullo pero queda ampliado ata o 15 de setembro. Copiamos aquí as liñas de investigación nas que este

Línea 1: Educando en la sinergia: el sistema ACTS (Arte, Ciencia, Tecnología y Sociedad) en los procesos formativos.

1.1. Proyectos educativos que integren el sistema ACTS
1.2. Procesos colaborativos trans/inter/multi-disciplinares en la educación reglada y no reglada.
1.3. Investigación, experimentación e innovación artística en/con contenidos digitales.
1.4. Formación y educación en la cultura digital: corrupciones, integraciones y futuribles.

Línea 2: Producción y difusión artística en el sistema ACTS. Medialabs e iniciativas afines para la investigación y la creación colaborativa.

2.1. Laboratorios de arte: tipologías, topografías, políticas y redes.
2.2. Medialabs: pensamiento crítico y creación colectiva.
2.3. Impacto social y cultural de los medialabs.
2.4. Arte digital y procomún.
2.5. Autoría colectiva y propiedad intelectual.
2.6. El arte después del contagio con la tecnología y viceversa.
2.7. Estrategias emergentes de relación entre la producción y difusión artística y el mundo digital.
2.8. Políticas para la supervivencia: instituciones versus creadores independientes.
2.9. Tecnologías y poéticas de las prácticas artísticas actuales.
2.10. Gestión del patrimonio artístico digital.

Línea 3: Indexando emociones. Humanos del siglo XXI, simbiontes de la tecnología

3.1. Interferencias e intersecciones entre Arte, Ciencia, Tecnología y Sociedad.
3.2. Conexiones sociales, puentes tecnológicos e intervención urbana.
3.3. Humanización y tecnología.
3.4. Realidades que no comprenden la ausencia tecnológica.
3.5. Espacios, públicos y culturas digitales en la calle: Intervenciones artísticas digitales en y desde la ciudadanía.

As instrucións e bases para o envío destes artigos pódense consultar nesta páxina.

Tal como explican na súa web, USE_lab é un grupo multidisciplinar xurdido a raíz do proxecto de investigación de I+D+I titulado “El papel del medialab en la Cultura Digital: nuevos espacios de creación colaborativa interdisciplinar en el sistema ACTS (Arte, Ciencia, Tecnología y Sociedad”, dirixido por Yolanda Spínola e financiado polo Ministerio de Ciencia e Innovación do goberno de España. (REF. HAR2009-14667). Este proxecto desenvólvese a través da Universidad de Sevilla durante o período 2010.2012. Colabora con institucións como o Massachussetts Institute of Techonology dos EUA ou a rede de medialabs europeos LabtoLab.

O último número da revista Artnodes celebra dez anos cartografando as interrelacións entre arte, ciencia e tecnoloxía

A revista Artnodes,editada pola UOC, editou hai uns meses o seu monográfico correspondente ao 2011 co título Nuevos medios, arte-ciencia y arte contemporáneo: ¿hacia un discurso híbrido?, no que se analizan e se poñen en cuestión as taxonomías da arte, nun “avance sixiloso” da hibridación de etiquetas cara a novos paradigmas.

O volume trata, como explica o seu coordinador Pau Alsina, “de facer dialogar as diferentes maneiras nas as prácticas artísticas se teñen agrupado e nomeado, atendendo a que xustamente non se trata unicamente dun «nome», dunha etiqueta sen consecuencia algunha, senón tamén dun conxunto informe de especificidades técnicas e materiais, culturais, sociais, económicas, políticas, ontolóxicas, estéticas, éticas, conceptuais das que se derivan gran cantidade de consecuencias que poden facernos expandir a nosa maneira de ver e vivir o mundo ou de sumirnos no máis absoluto dos silencios administrativos”.

Neste número 11 de Artnodes escriben Edward Shanken (“Nuevos medios, arte-ciencia y arte contemporáneo: ¿hacia un discurso híbrido?”), Cristina Albu (“Cinco grados de separación entre el arte y los nuevos medios: proyectos de arte y tecnología bajo el prisma crítico”), Jamie Allen (“¿Y si esto es lo que parece? Arte que imita a la vida y práctica artística tecnológica”), Jean Gagnon (“Dispositivo, instrumento, aparato: un ensayo de definiciones”), Ji-hoon Kim (“Reensamblar componentes, hibridar lo humano y la máquina: cine expandido interdisciplinario y las posibilidades de un discurso de las interfaces”), Philip Galanter (“Entre dos fuegos: el arte-ciencia y la guerra entre ciencia y humanidades”), Jane Prophet (“El artista en el laboratorio: una cooperación razonablemente traicionera”), Christiane Paul (“Los nuevos medios en el mainstream”), Ron Jones (“El híbrido poscrítico”) e Paul Rowlands Thomas (“Estrategias transdisciplinarias para las bellas artes y la ciencia”). Todos os artigos se poden ler online e en pdf.